سکته مغزی (Cerebrovascular Accident یا CVA) یک عارضه تک‌بعدی با نسخه‌ای ثابت نیست. بسته به اینکه سکته از نوع ایسکمیک (انسداد رگ) یا هموراژیک (خونریزی مغزی) باشد و کدام شریان و نیمکره مغز درگیر شده باشد، علائم حرکتی، حسی و شناختی بیمار کاملاً متفاوت خواهد بود. مهم‌تر از آن، هر بیمار پس از ترخیص وارد فازهای عصبی متفاوتی (مراحل بازیابی برونستروم) می‌شود که نیازمند مداخلات درمانی متناسب با همان فاز است. در مواردی که خانواده پیش از شروع جلسات حضوری نیاز به راهنمایی اولیه دارد، مشاوره فیزیوتراپی آنلاین می‌تواند برای بررسی وضعیت حرکتی بیمار، شرح محدودیت‌های فعلی و مشخص کردن مسیر مناسب شروع توانبخشی مفید باشد.
به همین دلیل در مجموعه فیزیودرمان، پس از یک نیازسنجی تخصصی، فیزیوتراپیستی به منزل شما اعزام می‌شود که به صورت انحصاری در زمینه CVA مهارت دارد. همچنین جهت آرامش و راحتی کامل بیمار و خانواده، امکان انتخاب فیزیوتراپیست خانم یا آقا فراهم شده است.

• فاز حاد و مرحله شلی عضلانی (Flaccid Phase): در روزهای ابتدایی که عضلات سمت درگیر کاملاً بی‌حس و شل هستند، تمرکز درمانگر بر پوزیشنینگ اصولی در تخت، اجرای حرکات غیرفعال (Passive) برای جلوگیری از خشکی مفاصل، اعمال تحریکات حسی هدفمند جهت بیدار کردن مدارهای مغزی و همچنین پیشگیری از عوارض خطرناکی چون لخته شدن خون (DVT) و زخم بستر است.
• فاز تحت‌حاد و مدیریت اسپاستیسیته (Spasticity Phase): با شروع بازگشت پیام‌های عصبی، عضلات دچار سفتی و انقباضات غیرارادی موسوم به الگوهای سینرژی می‌شوند. در این مرحله، متخصص نورولوژی ما به جای کشش‌های پرخطر و اشتباه، با بهره‌گیری از تکنیک‌های پیشرفته نوروفیزیولوژیک مانند متد بوباث (Bobath)، تون عضلانی غیرطبیعی را مهار کرده و مسیر حرکت ارادی را تسهیل می‌کند.
• حفاظت از شانه و پیشگیری از نیمه‌دررفتگی (Shoulder Subluxation): یکی از شایع‌ترین آسیب‌ها در فلج نیمه بدن (همی‌پلژی)، بیرون‌زدگی و درد شدید مفصل شانه به علت ضعف عضلات اطراف کتف و کشیدن اشتباه دست بیمار توسط اطرافیان است. فیزیوتراپیست‌های ما با آموزش جابه‌جایی ایمن، تکنیک‌های حمایتی مفصل و تیپینگ (Taping) تخصصی، از بروز این عارضه پیشگیری و آن را درمان می‌کنند.
• بازآموزی کنترل تنه، تعادل نشسته و ایستاده: پیش‌نیاز اصلی برای راه رفتن مجدد، تقویت عضلات مرکزی و بازگرداندن خط ثقل بدن به خط وسط است. این اقدام به‌ویژه در بیمارانی که دچار «سندروم پوشر» (Pusher Syndrome) هستند و بدنشان را به سمت درگیر هل می‌دهند حیاتی است تا بیمار بتواند مجدداً به صورت مستقل بنشیند و بایستد.
• اصلاح الگوی راه رفتن و درمان افتادگی مچ پا (Foot Drop): بسیاری از بیماران سکته مغزی هنگام گام برداشتن، پنجه پایشان به فرش گیر می‌کند یا پای خود را به صورت دایره‌ای می‌کشند. ما از طریق تقویت عضلات کلیدی، تمرینات استاندارد انتقال وزن و در صورت نیاز تجویز بریس مناسب (AFO)، الگوی راه رفتن ایمن و مستقل را به بیمار بازمی‌گردانیم.
• توانبخشی عملکردی دست و فعالیت‌های روزمره (ADL): بازپس‌گیری عملکرد دست نیازمند تحریک مداوم قشر حرکتی مغز است. در این بخش، تمرکز درمانگر بر بازگرداندن حرکات ظریف مچ و انگشتان، تمرینات هماهنگی دوطرفه دست‌ها و مهارت رسیدن به اشیا است تا بیمار بتواند استقلال خود را در غذا خوردن، لباس پوشیدن و انجام کارهای شخصی بازیابد.